Na de vertel eens – avond in februari 2019 stuurde Mieke Boon mij de volgende column:

De Stuurman

Toen de stuurman er kwam wonen, waren ze nog met z’n tweeën. De grote stoelen uit het oude huis pastten er net in en kregen een prominente plaats voor het raam. Alle fotoalbums, zijn schilderijen en ook de boeken, waarvan weer de helft van de generatie voor hen was, mochten mee. De piano werd als gevolg van ruimtegebrek verbannen naar de slaapkamer. Naast het grote bed wachtte het instrument om bespeeld te worden. Het oude kastje ging naar het halletje en de Statenbijbel kwam op een klein krukje in de keuken te liggen.

Eerst was er nog een auto. Als ze samen op pad gingen, was dat meestal alleen naar AH en soms voor een klein ritje, om even het water door de IJssel te zien stromen. Dan stuurde hij en zij stuurde mee. Vooral de grote rotonde was een ramp, als hij daar eenmaal op zat dan kwam hij er niet meer af. Het waren daarom vooral de B-weggetjes waarover hij vaak zonder specifiek doel traag voortkroop.

De auto werd noodgedwongen ingeruild voor een scootmobiel. Hij voorop, zij op de fiets en ze stuurde nog steeds mee. Langzaam achter elkaar aan reden ze over de dijk die kronkelde tussen de uiterwaarden. Ergens halverwege stond een bankje wat uitkeek over het rivierenlandschap en waar ze zij aan zij zaten. De IJssel meanderde zoals altijd, de pont laveerde nog steeds tussen de vrachtschepen door en toch was het anders. Hoe het precies ging, weten we eigenlijk niet, maar dat er met dat sturen iets niet goed was gegaan, werd duidelijk toen hij op een dag samen met zijn scootmobiel onder aan de dijk lag.

Vanaf dat moment werd zijn wereld heel klein. Hij zat in de grote stoel voor het raam. Omringd door foto’s. Aan de muur zijn werken waarin water de hoofdrol speelde. Zijn verhalen gingen over ‘de Oranje’ waarop hij stuurman was, over de wilde zee en avonturen in verre landen. Over de pont, de haven en over Zeeland waar hij zijn jeugd doorbracht.

Er kwam een moment dat hij ook hier niet meer kon zijn. Hij verhuisde naar een klein kamertje met niet veel meer dan een tafel en stoel. Dat brak zijn hart en dat van haar. Het heeft nog een jaar geduurd, gescheiden van zijn kompas, zijn motor en zijn liefde. De stuurman stuurde niet meer.

– Mieke Boon

Wat is vertel eens…

Bijzondere verhalen en gedichten worden gedeeld op de pagina Vertel eens… van Leessst. Omdat schrijven ook een hobby is en Leessst er is voor iedereen die schrijft, heb ik besloten om deze speciale pagina op mijn site te maken.

De pagina is bedoeld om de verhalen en gedichten die zijn ontstaan tijdens de speciale Vertel eens-avonden te kunnen delen. Dit kan anoniem, met pseudoniem, met je eigen naam, maar in ieder geval altijd onder de voorwaarden en met toestemming van degene die het heeft geschreven.

Wil jij jouw verhaal of gedicht vertellen, schrijf je dan nu in voor de Vertel eens-avond van Leessst.

Hier vind je de agenda.

Meer weten over Leessst of het uitgeven van jouw verhalen of gedichten?

Stap voor stap naar het uitgeven van jouw boek

Schrijven

Trainen

Uitgeven

Vertel eens… avond bijwonen?

LEESSST, JOUW UITGEVERIJ IN SCHAGEN